foto: ogduiven.nl

Tradities/Gebruiken
Typography
  • Smaller Small Medium Big Bigger
  • Default Helvetica Segoe Georgia Times

DUIVEN/GROESSEN/LOO - Over de schutterijen en het schuttersfeest

Daar komen de schutters

In de gemeente Duiven vinden er jaarlijks drie schuttersfeesten en één Gildefeest plaats. Schutterij "Willem Tell" in Loo viert haar schuttersfeest als eerste op de eerste zondag na 15 augustus. Vervolgens is het de beurt aan schutterij "Onderling Genoegen" uit Duiven en schutterij E.M.M. uit Groessen.

Het Gildefeest van het Gilde Sint Remigius gaat gepaard met de voorjaarskermis en braderie in Duiven. De schuttersfeesten met al haar tradities en gebruiken trekken jaarlijks vele bezoekers en is voor ieder dorp in de gemeente Duiven, het feest der feesten.

  • Schutterij Willem Tell uit Loo | foto: Willem Tell
  • Schutterij Onderling Genoegen uit Duiven | foto: ogduiven.nl
  • Gilde Sint Remigius uit Duiven | foto: Gilde Sint Remigius
  • Schutterij EMM uit Groessen | foto: EMM Groessen
  • Schutterij Willem Tell uit Loo
  • Schutterij Onderling Genoegen uit Duiven
  • Gilde Sint Remigius uit Duiven
  • Schutterij EMM uit Groessen

Schutterij (historie)

De schutterij of het schuttersgilde was een lokale militie opgericht in de middeleeuwen, bestaande uit burgers, om hun stad of dorp te beschermen en te verdedigen bij een externe aanval van bijvoorbeeld rondzwervende roversbenden of vreemde legers. Daarnaast had het de taak om intern de orde te handhaven bij oproer, brand of prominent bezoek. De kerntaken van de schutterij waren aldus te vergelijken met die van de hedendaagse orde en hulpdiensten zoals politie, brandweer en het leger: het bewaken en bewaren van orde, rust en veiligheid van de burgers.

Sociale Taak:

Het valt te betwijfelen of er sprake is van een echt gilde omdat het om plaatselijke "vrijwilligers" ging, die daarnaast ook nog een ander beroep uitoefenden. De gilden hadden aanvankelijk een sterk religieus karakter, ook de schutterij beschikte vaak over een eigen kapel en altaar. Naast de beveiligingstaken van de schutterij was ook de sociale taak van belang:

het vaste onderkomen of lokaal van samenkomst van de plaatselijke schutterij werd door de leden ook gebruikt om allerlei lokale zaken te bespreken en om, zoals men tegenwoordig zegt, te 'netwerken'. Vaak was er ook een soort 'armenkas' in de schutterij om behoeftige en zieke leden te ondersteunen. Na de Nederlandse Opstand speelde dit sociale karakter een steeds belangrijkere rol.

Kermismaandag 1978 | film:Duuve.nl/Toon van Kempen
Wapens:

De naam schutterij komt waarschijnlijk van het schieten, eerder dan van het beschutten. Schutterijen waren aanvankelijk gegroepeerd volgens het wapen dat ze gebruikten: de handboog, de voetboog of het geweer. Grotere steden waren vaak tegen externe bedreigingen beveiligd met stadswallen waarop kanonnen stonden opgesteld. Ook deze wapens werden door de schutterij bediend. Hun oefenterreinen, de doelen, waren in bijna alle gevallen nabij deze stadsmuren, zodat de eventuele schade beperkt zou blijven.

Schutters:

De schutterij was een steun voor het lokale gezag, omdat de officieren werden benoemd door het stadsbestuur. Bij toerbeurt (bijvoorbeeld één keer in de maand) liepen de schutters wacht onder leiding van een officier. Aan het begin van hun dienst werden de sleutels van de poorten afgehaald bij de verantwoordelijke burgemeester en in de ochtend weer teruggebracht.

Het toezicht op de schutterij werd meestal toegewezen aan de jongste of laatst toegetreden burgemeester en lijkt een soort sluitpost te zijn geweest. Pas aan het einde van de 18e eeuw was er sprake van het invoeren van een soort wachtgeld om de aantrekkelijkheid en opkomst te verbeteren. Wie te laat kwam of onder invloed verscheen moest een boete betalen van enkele stuivers.

Doopsgezinden, die vanwege hun geloof geen wapens mochten dragen, waren in de 16de, 17de en 18e eeuw vrijgesteld van een functie in de schutterij en betaalden daarvoor een contributie. Ook van joodse inwoners van de stad werd geen gebruik gemaakt. De regenten konden besluiten dat personen in dienst van de stad, zoals een predikant, stadsmedicus, schoolmeester, de koster en de bier- en turfdragers niet behoefden te dienen. De bier- en turfdragers moesten bij brand worden ingezet bij het brandspuitgilde om de pompen te bedienen. In Suriname waren in 1742 acht schutterscompagnieën geformeerd.

bron: wikipedia en ogduiven

foto`s: OGDuiven | Gilde Sint Remigius | EMM | Willem Tell

Aankomende Evenementen