www.duuve.nl gebruikt cookies om de website optimaal te laten functioneren

MKB Historie
Typography
  • Smaller Small Medium Big Bigger
  • Default Helvetica Segoe Georgia Times

DUIVEN - Koster- en klokkenmaker aan de Rijksweg 48

Klokkenmaker Wim Hofstede

Het is inmiddels alweer ruim veertig jaren geleden dat koster- en klokkenmaker Wim Hofstede is gestopt met zijn klokken- en juwelierszaak in de voormalige kosterswoning aan de Rijksweg 48 in Duiven. In diezelfde rij waren o.a. café d`Harmonie en snackbar Harry de Geus gevestigd.

Zelfs nu nog (op het moment van schrijven) zullen er ongetwijfeld nog (werkende?) klokken aanwezig zijn in de gemeente Duiven met op de achterzijde een stempel of sticker van ‘Klokkenmaker Hofstede’. Bij ons thuis was dat een Zaanse wandklok.

sloop panden Rijksweg | filmclip: Rob Janssen
Priesteropleiding

Wim Hofstede kwam van oorsprong uit het Westen van het land en werd op 9 juni 1915 geboren in Maasland. Nadat Wim zijn lagere school had doorlopen besloot hij een priesteropleiding te gaan volgen bij de paters Montfortanen. Gedurende deze opleiding raakte hij vertrouwd met het reilen en zeilen van allerlei voorkomende werkzaamheden in- en om de kerk. Na enkele jaren besloot hij te stoppen met deze opleiding en keerde hij (zonder diploma) weer huiswaarts om weer bij zijn ouders in te trekken.

Koster

Nadat hij werd getipt dat er in Duiven een koster werd gezocht, besloot hij te gaan solliciteren. Hij werd in het jaar 1938 aangenomen als koster-tuinman van de Remigiuskerk in Duiven. De pastoor was op dat moment de zeer strenge en conservatieve pastoor van Schaik. Als jonge knaap uit de stad had hij totaal geen ervaring met tuinieren en werd hij door de huishoudster enigszins bijgeschoold. Van haar mocht hij de paden schoffelen en vegen en hield zij hem ver uit de buurt van de boerenkool en aardappelplanten; uit angst dat hij die planten voor onkruid zou aanzien.

hofstede

Willem van der Lugt

Het loon wat hij voor deze functie kreeg was maar fl. 40,00 (gulden) per maand. Als ongehuwde jongeman kon hij daar zelf geen woning van huren en ging hij in de kost bij Willem van der Lugt. Aangezien die kost- en inwoning hem fl. 30,00 per maand kostte, hield hij dus maar een ‘tientje’ over. Van dat ene tientje moest hij ook nog eens sparen zodat hij zijn verloofde (Corrie Scholten) van Rotterdam naar Duiven kon laten overkomen. Uiteindelijk kreeg Wim de beschikking over de kosterswoning aan de Rijksweg 48.

Een zeer primitief en slecht onderhouden pand waar hij toch is gaan wonen en heeft hij dit onderkomen geleidelijk aan weten op te knappen. Voor de kost (warme maaltijd) was hij nog wel afhankelijk van Marie van der Lugt. In de loop der tijd leerde de familie van der Lugt Wim beter kennen en was het Marie van der Lugt die hem ooit eens vroeg welke hobby`s hij zoal had. Wim wist Marie te vertellen dat hij graag met klokken bezig was om deze te repareren.

Kapotte wekker

Marie had in huis nog een kapotte wekker liggen en gaf deze aan Wim. In een rap tempo had Wim de kapotte wekker weer aan de praat gekregen. Marie van der Lugt was hier behoorlijk van onder de indruk en al gauw verspreidde het nieuws zich in Duiven over die handige kostganger van de familie van der Lugt. Dat kapotte wekkertje van Marie is eigenlijk het prille begin van zijn latere beroep als klokkenmaker/juwelier. Nadat Wim enkele cursussen had gevolgd en meer kennis had opgedaan als ‘uurwerkreparateur’ begon hij in zijn kleine kosterswoning een werkplaats waar later ook een klein winkeltje bij kwam.

Salarisverhoging

In 1939 trouwde hij met zijn Corrie. Na de Tweede Wereldoorlog besloot Wim in 1946 om opslag te gaan vragen bij de pastoor. Het tientje wat hij overhield was niet genoeg om een heel gezin met inmiddels vier kinderen te kunnen onderhouden. De pastoor was hier niet echt blij mee en deelde Wim mede dat hij voor een salarisverhoging toestemming nodig had van het aartsbisdom in Utrecht. Dit zou de pastoor voor hem aanvragen. Toen het Wim duidelijk werd dat de pastoor helemaal geen salarisverhoging had aangevraagd, heeft Wim zijn ontslag ingediend.

Klokkenmaker

Geleidelijk aan ging het Wim steeds beter af als klokkenmaker en hield hij inmiddels meer over als klokkenmaker dan dat schamele tientje als koster van de Remigiuskerk. Wim moest de pastoor wel te vriend houden want ‘zijn’ kosterswoning was nog steeds onderdeel van de kerk. Toen bleek dat de nieuwe koster het totaal niet kon vinden met de pastoor, besloot Wim om (ook) weer als koster te gaan werken. Schoonmaken en tuinieren deed hij niet meer; daar was geen tijd meer voor.

Zijn werk als klokkenmaker en juwelier namen daarvoor teveel tijd in beslag. Pas in de vroege jaren (19)`50 heeft Wim de kosterswoning, met behulp van pastoor Voorbij (Voorbijstraat) kunnen kopen. Eindelijk kon hij gaan verbouwen en uitbreiden. Er kwam een grotere winkelruimte en de buitengevel werd voorzien van zwart-wit geglazuurde tegels. Het dak werd ook vervangen. Tijdens die verbouwing bleek dat er onder het huis grote gewelven bevonden. Overblijfselen van een eerdere verbouwing op deze plek.

1838

De kosterswoning met aangrenzende panden dateerden van 1838 en zijn er overblijfselen gevonden van eerdere bebouwing. Uit die overblijfselen heeft men kunnen vaststellen dat er al ver voor die tijd (1838) sprake is geweest van bewoning. Dit pand is overigens ook nog bewoond door Cor Polman. Cor Polman (geboren op Die Magerhorst) was eigenaar van het, schuin aan de overzijde gelegen café, stalling en wielerrust `de drie kronen’.

Na een grote leegverkoop in 1977 is de familie Hofstede gestopt met de winkel en werd het pand verkocht aan de eigenaar van het naastliggende café. Het rijtje met oude panden is inmiddels gesloopt en heeft plaats moeten maken voor nieuwe en modernere winkelpanden.

  • New York Pizza
  • Bike Totaal Witjes
  • palmtuin348x308
  • Nijland auto
  • Certego
  • Luuk media
  • Fotografie Jacques Kok
weeronline.nl Altijd jouw weer