MKB Historie
Typography
  • Smaller Small Medium Big Bigger
  • Default Helvetica Segoe Georgia Times

DUIVEN - Kruidenierswinkel aan de Droostraat

Kruidenierswinkel van Laake

De familie van Laake zal nog vaker worden besproken in het historische gedeelte op Duuve.nl. In dit artikel beschrijven we de kruidenierswinkel van Nelly van Laake. De kruidenierswinkel met (tot 1918) bakkerij, werd gerund door vader Willem en moeder Berendina (‘Moeke’) van Laake.

Nelly is op veertienjarige leeftijd begonnen met haar werkzaamheden in de winkel van haar ouders. Na het behalen van haar middenstandsdiploma in 1959, heeft Nelly de winkel overgenomen.

Dorpstraat Duiven omstreeks 1915
achter de bomen de kruidenierswinkel omstreeks 1915

De winkel was een tamelijk oud en groot pand waarvan het woongedeelte was opgedeeld in twee delen. De woning naast de winkel (aan de Rijksweg) werd verhuurd als woonruimte, het gedeelte op de hoek aan de Droostraat (met de winkeldeur aan de rechterzijde) was de winkel van Nelly.

Hooyman & van Laake

Vader Willem ging omstreeks het jaar 1918 een samenwerkingsverband aan met Hubertus Hooyman. Hubertus had een maalderij en meelhandel in het pand waar heden (2018) “Ter Heerdt Tweewielers“ is gevestigd. De bakkerij van Willem van Laake verhuisde naar dit adres, waar hij aan de achterzijde van dit pand zijn bakkerij zou gaan voortzetten. Aan de voorzijde was de maalderij en meelgroothandel van Hubertus Hooyman, hij verkocht daar o.a. meel en kippenvoer.

hvl

De firma ‘Hooyman & van Laake’ was een begrip in de vorige eeuw in Duiven en omgeving. Zoon Jo van Laake nam in 1946 de bakkerij over. Jo heeft hier tot omstreeks 1962 brood gebakken.

Één van zijn bakkersknechten in die periode was Jan Jansen. In de volksmond beter bekend als `Jan de bakker’. Bakker Jan Jansen heeft zich later (van 1946 tot 1977) gevestigd als bakker in het pand aan de Woerdstraat met huisnummer 1.

Sluipershuisje

We gaan weer terug naar de winkel van Nelly. In de woonruimte naast de winkel heeft o.a. mevrouw Vosse(n)beld gewoond. Zij was hoofdonderwijzeres (directrice) van de Mariaschool in Duiven. Zij trouwde in de vroege jaren `70 met pastoor Jan van den Anker. Deze liefdesverhouding met de pastoor moest dan ook uiterst geheim blijven. Een pastoor moest namelijk  vrijgezel (celibaat) blijven. De pastoor moest dan stiekem zijn geliefde in dit huisje bezoeken. Dit huisje werd in de volksmond ook wel (gekscherend) aangeduid als het “sluipershuisje”.

Zo; dat is dan ook weer voor mekander...

Ongehuwd

Nelly was ongehuwd en voor zover bekend bleef zij haar leven lang ongehuwd. Nelly was een kleine, tengere vrouw met vrijwel altijd een goed humeur. Met haar witte schort om stond ze achter haar toonbank. Wanneer de boodschappen dan door Nelly in de boodschappentas werden gedaan, eindigde ze vrijwel altijd met de woorden: ,, Zo; dat is dan ook weer voor mekander”.

nelly van laake en fia spaan
Nelly van Laake en Fia Spaan omstreeks 1955
Tot de nok toe gevuld

In haar niet al te grote winkelruimte bleef geen plekje onbenut. Haar winkel was tot de nok toe gevuld. De wanden waren voorzien van schappen waarop producten en artikelen werden uitgestald. Nelly (gaandeweg in dit artikel) ‘kennende’, stonden al deze producten keurig netjes op de winkelschappen.

Waarschijnlijk ook nog met het etiket netjes aan de voorzijde (spiegelen) of achter de schoongelapte vitrines. De winkelvloer bleef ook niet onbenut. Zo stonden er op de vloer grote voorraadbakken met o.a. koffie, suiker, meel, zout, zeep en overige huishoudelijke artikelen.

Van hot naar her

Veel van die producten moesten toen nog worden afgewogen op een weegschaal. Die weegschaal stond bij Nelly op de toonbank. Om artikelen van de bovenste schappen te kunnen pakken was er een winkeltrap aanwezig. Nelly “vloog” van hot naar her, van `s morgens vroeg, tot `s avonds laat. Trap op, trap af, van de zolder naar de kelder en vervolgens weer naar de schuur. Ook al was Nelly klein en tenger van postuur, ze heeft gedurende haar leven heel wat dozen en (bier)kratten moeten slepen en sjouwen.

Op zolder werden de voorraden opgeslagen maar je kon er ook houten klompen passen en kopen. In de schuur werd o.m. petroleum opgeslagen. In de gewelfde kelder werden o.m. frisdrank en (kratten) bier bewaard en opgeslagen. De dranken bleven daar lekker koel in die kelder. Ik vermoed dat deze gewelfde kelder enigszins te vergelijken was met de nog aanwezige kelder in café de Tol in Duiven. In die (mooie) kelder heb ik zelf ooit nog eens een kijkje mogen nemen.

Men had in die (vroegere) jaren nog geen elektrische koelkast of vrieskist. In Duiven was er vanaf 1959 wel een ‘vrieshuis’ of ‘koelhuis’ waar men gebruik van kon maken. Toon Ikink wist mij nog te vertellen dat ook hij daar nog gebruik van heeft gemaakt, om zijn frites en snacks te bewaren.

filmclip ter illustratie | Vivo in Arnhem (1949-1951)
Winkelformule Vivo

Het exacte jaartal heb ik niet kunnen achterhalen maar het zal vermoedelijk ergens midden jaren `50 zijn geweest toen haar winkel onderdeel werd van de winkelformule ‘Vivo’. Een ingezonden foto(kopie) laat de gemoderniseerde winkel zien met Nelly en Fia Spaan achter de toonbank. De foto dateert van (omstreeks) halverwege de jaren `50. Die modernisering zou het gevolg of aanleiding kunnen zijn geweest van het samenwerkingsverband met winkelformule ‘Vivo’.

De foto zou gebruikt kunnen zijn in een artikel of advertentie, ter promotie van haar vernieuwde winkel. Wellicht in een lokaal of regionaal dagblad of tijdschrift. De maker of rechthebbende van deze foto is bij mij onbekend.

Laatste dorpsnieuws

De Vivo was in zekere zin ook een centraal gelegen trefpunt in Duiven. De klanten kwamen vaak al in de vroege ochtend bij Nelly. Alvorens men moest aanvangen met het dagelijkse werk, kocht men er dan sigaretten, shag of een krant. Zo werd er in de vroege ochtend ook het laatste dorpsnieuws besproken. Nelly was altijd op de hoogte van het laatste nieuws uit Duiven en omstreken.

Eigenlijk was Nelly met haar winkel haar tijd ver vooruit. Vandaag de dag kunnen we met één muisklik onze boodschappen thuis laten bezorgen. Wanneer er dan toch een boodschap ontbreekt, kunnen we dat vandaag de dag zelfs op zondag nog inkopen bij de dichtstbijzijnde ‘buurtsuper’.

Boodschappenboekje

Bij Nelly ging dat net even een tikkeltje anders maar de gelijkenis is er wel degelijk. Zo was er een boodschappenboekje waar men in het begin van de week de gewenste boodschappen in kon opschrijven en dus bestellen. Die boekjes werden dan meegenomen bij de eerstvolgende bezorging of je gaf het boekje af in haar winkel. De boodschappen werden dan later in de week klaargezet of per fiets thuisbezorgd in de gemeente Duiven.

De zusjes van Nelly (namen onbekend) bezorgden dan (per fiets) alle bestellingen bij de mensen thuis. Later kwamen daar ook hulpkrachten bij. Met de opkomst van de automobiel, werden de boodschappen later per (bestel)auto thuisbezorgd.

Hoogmis

Zelfs na sluitingstijd kon je gerust aankloppen bij Nelly. Ook na de gebruikelijke openingtijden was zij nooit te beroerd om haar deur even te openen. Vaak kwam men dan even achterom. ‘Koopzondag’ was toen eigenlijk ook al heel gewoon. Na de hoogmis in de Remigiuskerk kwamen klanten bij Nelly om de boodschappen van eerder die week af te rekenen.

Onder het genot van een kop koffie kon je dan zelfs op zondag nog bij haar een boodschap meenemen. Rond het middaguur sloot ze dan af zodat ook Nelly eindelijk kon gaan genieten van haar welverdiende zondags(middag)rust. Het enige wat Nelly niet kon verkopen was ‘nee’.

Tot 1974

In 1974 is Nelly gestopt met haar winkel en is dit oude pand in 1975 gesloopt. Het pand stond te dicht aan de inmiddels drukke(re) Rijksweg. Door het sterk toegenomen (auto)verkeer en ter bevordering van de verkeersveiligheid, heeft de gemeente Duiven besloten om dit pand te slopen. Dit was noodzakelijk om een beter overzicht te creëren bij dit drukke kruispunt.

locatie waar de winkel van Nelly (ongeveer) heeft gestaan

Nelly verhuisde naar de Plataan in Duiven. Ook na de periode van haar winkel bleef zij niet stilzitten. Zo was zij ook nog gastvrouw in de pastorie in Duiven. Haar laatste levensjaren heeft zij doorgebracht in ‘Huize Thuvine’. Daar is Nelly van Laake op tachtigjarige leeftijd (in 1994?) overleden.

Tot slot

Aan de winkel van Nelly van Laake bewaar ik zelf geen herinneringen. Gedurende het invullen van dit artikel heb ik een beeld kunnen vormen m.b.t. Nelly en haar winkel. Een bijzondere vrouw wat mij betreft. Naast de Robert Josephstraat en de Wethouder Nasslaan hoop ik in de nabije toekomst ook eens door de Nelly van Laakestraat of laan te mogen wandelen of fietsen.

Zoals zij haar plek had in het oude centrum van Duiven, heeft zij nu ook een vaste plek in het digitale centrum in Duiven. Nu kunnen de aankomende generaties ook een beetje ‘kennismaake’ met Nelly van Laake.

Met dank aan

Op de eerste plaats wil ik ‘die oude Duivenaar’ bedanken voor het meedenken en meedoen. De persoon in kwestie wenst liever anoniem te blijven en dat respecteer ik. Uit respect voor jullie privacy, wil ik de volgende mensen (met voornaam) bedanken. Bedankt voor jullie herinneringen, reacties, inzet en betrokkenheid!

Tonny, Lucie, Hennie, Eddy, Maria, Greet, Eddy, Jetty, Gradus, Mark, Barbera, Marijke, Wies, Roos en Anne-Marie.

Vriendelijke groet;

Wil

Aankomende Evenementen